دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 03 18 Development of a Competency Assessment Framework in Teaching Profession: Applying a Mixed Approach توسعه چارچوب ارزیابی شایستگی‌ها در حرفه آموزگاری: کاربست رویکرد آمیخته 1 25 3484 10.48310/tpd.2024.15451.1573 FA مهدی قربانخانی دانشجوی دکتری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران کیوان صالحی دانشیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8673-4248 ابراهیم خدایی دانشیار دانشگاه تهران علی مقدم زاده دانشیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مرضیه دهقانی دانشیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 12 22 The quality of teacher assessment and selection system is the most strategic element in the success or failure of educational systems. Assessment and selection of value-creating teachers is not achieved by chance and is a function of a set of multiple, multi-level, contingent and integrated factors and dimensions. The first goal of this study was to identify the framework of essential competencies for assessment and selection before entering the teaching profession, and the second phase was to determine the order of importance of these competencies. To answer the research questions, an exploratory sequential mixed-methods design was used. The qualitative part was conducted at the level of conceptual ordering using Grounded Theory method. Participants were chosen from among experienced teachers and subject experts using criterion sampling, and data saturation was achieved after 14 interviews. Data were collected using semi-structured interviews and analyzed with open coding. After categorizing the findings of the previous phase, with reference to experts and applying the DEMATEL technique stages as one of the methods of group decision-making based on pairwise comparisons, the influence and impact of each criterion were calculated. After analyzing the data in the qualitative phase, 8 factors were identified, including cognitive knowledge, metacognitive knowledge, cognitive ability, metacognitive ability, identity insight, social insight, personal disposition, and interpersonal disposition. The findings of the quantitative phase indicated that the first three factors in order of influence include metacognitive ability, social insight, and interpersonal disposition. The results indicate a wide range of essential competencies required for the teaching profession and highlight the necessity of devising a scientific, evidence-based, and integrated mechanism for accurately assessing such characteristics before entering the teaching profession. کیفیت نظام سنجش و گزینش معلمان، راهبردیترین عنصر در موفقیت یا شکست نظام‌های آموزشی است. سنجش و گزینش معلمان ارزش آفرین، تصادفی بدست نمی‌آید و تابعی از مجموعه عوامل و ابعاد چندگانه، چندسطحی، اقتضایی و یکپارچه است. هدف این مطالعه در مرحله اول، توسعه چارچوب شایستگی‌های ضروری برای سنجش و گزینش پیش از ورود به حرفه آموزگاری و در مرحله دوم تعیین ترتیب اهمیت آن‌ها بود. روش‌: بدین منظور از طرح آمیخته از نوع اکتشافی استفاده شد. بخش کیفی با استفاده از روش نظریه برخاسته از داده‌ها، در سطح نظم‌دهی مفهومی اجرا شد. شرکت‌کنندگان با استفاده از راهبرد ملاکی، از میان معلمان باتجربه و متخصصان موضوعی انتخاب شده و پس از 14 مصاحبه اشباع داده‌ها حاصل شد. داده‌ها با استفاده از فن مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با کدگذاری باز، تحلیل شد. پس ‌از دسته‌بندی یافته‌های مرحله قبل با مراجعه به کارشناسان در قالب مراحل فن دیمتل، براساس مقایسه‌های زوجی، میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری هریک از ملاک‌ها  محاسبه شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌های بخش کیفی به شناسایی هشت عامل شامل دانش شناختی، دانش فراشناختی، توانش شناختی، توانش فراشناختی، بینش هویتی، بینش اجتماعی، منش فردی و منش میان‌فردی منجر شد. یافته‌های بخش کمّی بیانگر آن بود که 3 عامل اول به‌ترتیب میزان تأثیرگذاری شامل توانش فراشناختی، بینش اجتماعی و منش میان‌فردی است. نتیجه‌گیری: نتایج بیانگر گستره‌وسیع شایستگی‌های ضروری برای حرفه آموزگاری است و ضرورت تدوین سازوکاری علمی، شواهدمحور و یکپارچه برای سنجش دقیق چنین ویژگی‌هایی پیش از ورود به حرفه آموزگاری آشکار است. https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3484_583c0fa3bfddc091143a645a8b1061d7.pdf

دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 03 18 The Effectiveness of the Experimental Science Curriculum Based on the Depth of Knowledge on the Level of Cognitive Complexity of Learners in the Experimental Science Course اثربخشی برنامه درسی علوم تجربی مبتنی بر عمق دانش بر سطح پیچیدگی شناختی یادگیرندگان در درس علوم تجربی 27 49 3617 10.48310/tpd.2024.15367.1557 FA میثم کرمی دانش‏ آموخته روانشناسی تربیتی، آموزگار آموزش و پرورش، همدان، ایران زهره کرمی استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2023 12 05 The purpose of this study was to investigate how an experiential science curriculum, based on depth of knowledge, affects the cognitive complexity level of students in the experimental science course. The researcherws employed a quasi-experimental pre-test, post-test design with a control group. The sample of the study involved 46 fifth-grade male students in Famenin city, chosen through cluster sampling and randomly assigned to either the control or experimental group. A cognitive complexity test, developed by the researchers, was used to assess the fifth-grade experiential science curriculum. Initially, both groups underwent a pre-test to measure cognitive complexity in the science lesson. The experimental group followed the experiential science curriculum utilizing a depth of knowledge model, while the control group received traditional instruction. After the intervention, a post-test evaluating cognitive complexity in science was given to both groups. Covariance analysis of the data (F(1,43)=526/36; p<0/05, p=0/001) indicated a significant difference in post-test cognitive complexity scores between the two groups, demonstrating a positive impact of the experiential science curriculum, based on depth of knowledge, on the cognitive development of students in the science curriculum هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر برنامه درسی علوم تجربی مبتنی بر عمق دانش بر سطح پیچیدگی شناختی یادگیرندگان در درس علوم تجربی بود. در این پژوهش، از طرح شبه تجربی پیش ‏آزمون، پس ‏آزمون با گروه کنترل استفاده شد. نمونه پژوهش شامل 46 نفر از دانش ‏آموزان پسر پایه پنجم دبستان در شهر فامنین بود که با روش نمونه‏ گیری خوشه‏ ای انتخاب شدند و به تصادف در گروه کنترل و آزمایش جای گرفتند. ابزار اندازه‏ گیری، آزمون محقق‏ ساخته پیچیدگی شناختی درس علوم تجربی پایه پنجم دبستان بود. در این طرح، ابتدا پیش‏ آزمون پیچیدگی شناختی این دروس از هر دو گروه به عمل آمد. در گروه آزمایش، برنامه درسی علوم تجربی با استفاده از مدل مبتنی بر عمق دانش اجرا شد و دانش ‏آموزان گروه کنترل نیز در این مدت، به روش معمول، آموزش دیدند. بعد از اجرای طرح نیز، پس ‏آزمون پیچیدگی شناختی درس علوم از هر دو گروه به عمل آمد. نتایج تحلیل داده ‏ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس (میزان 0/001 =p< 0/05 ,p ؛ 526/36= (43, 1) F)  نشان داد که بین دو گروه در نمرات پس ‏آزمون پیچیدگی شناختی درس علوم تجربی، تفاوت معنا‏داری وجود دارد که این تفاوت، نشان‏ دهنده تأثیر مثبت برنامه درسی علوم تجربی مبتنی بر عمق دانش، بر رشد پیچیدگی شناختی یادگیرندگان در درس علوم تجربی بود.   https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3617_be5a7ac68fff305e133b95f370e842f2.pdf

دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 03 18 Identification and Analysis of Barriers and Requirements for Entrepreneurship Development at Farhangian University توسعه شناسایی و تحلیل موانع و الزامات توسعه کارآفرینی در دانشگاه فرهنگیان 51 86 3630 10.48310/tpd.2024.16015.1619 FA مهشید گلستانه گروه آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران محمد نیکخواه استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران سید محسن موسوی گروه آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2024 03 12 This research aimed to identify the barriers and requirements for entrepreneurship development at Farhangian University. The research type was applied, and its method was descriptive-analytical. The statistical population for the interview section included managers, faculty members, and graduates knowledgeable about entrepreneurship concepts, methods, and techniques. Fifteen individuals were interviewed using the purposive sampling method until theoretical saturation was achieved. The statistical population of the questionnaire section included managers, faculty members, students, and graduates of Farhangian University. The sample size adequacy was determined using Morgan's table. 378 individuals were randomly selected from five provinces using cluster sampling. After conducting semi-structured interviews and analyzing the responses qualitatively using MAXQDA10 software, five core codes were extracted for each of the two selected codes of barriers and requirements for entrepreneurship development, including cultural, educational, interactive and communicative, structural and legal, and supportive, financial, and incentive codes, with 62 and 70 open codes, respectively. Based on these codes, a researcher-made questionnaire was designed, and after examining its validity from the perspective of 10 experts and its reliability using Cronbach's alpha (α=0.98), the final questionnaire with 40 items was distributed. The relevant data were analyzed using various descriptive and inferential statistical methods and structural equation modeling. The results showed that the examined barriers significantly contributed (X̅>4 and p<0.001) to entrepreneurship development at the university, and there was a high necessity for attention to the examined requirements (X̅>4 and p<0.001) for entrepreneurship development. The drawn structural equation model had a good fit, indicating the impact of existing barriers on entrepreneurship development and the necessity of addressing the examined requirements. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل موانع و الزامات توسعه کارآفرینی در دانشگاه فرهنگیان انجام شد. نوع پژوهش کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری بخش مصاحبه شامل مدیران، اعضای هیأت علمی و دانش‌آموختگان آگاه به مباحث، روش‌ها و فنون کارآفرینی بود که به روش هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری، با 15 نفر مصاحبه شد. جامعه آماری بخش پرسش‎نامه‌ای شامل مدیران، هیأت علمی، دانشجویان و دانش‌آموختگان دانشگاه فرهنگیان بود. کفایت حجم نمونه از طریق جدول مورگان تعیین و به روش خوشه‌ای، از پنج استان، 378 نفر به‌طور تصادفی انتخاب شد. بعد از انجام مصاحبه نیمه‌ساختارمند و تحلیل پاسخ‌ها به روش کیفی و با کمک نرم‌افزار MAXQDA10، برای هر یک از دو کد منتخب: موانع و الزامات توسعه کارآفرینی، پنج کد محوری: فرهنگی، آموزشی و درسی، تعاملی و ارتباطی، ساختاری و قانونی و حمایتی، مالی و تشویقی، به ترتیب با 62 و 70 کد باز استخراج شد. با توجه به کدهای مذکور، یک پرسش‏نامه محقق‌ساخته طراحی و بعد از بررسی روایی آن از دیدگاه 10 نفر صاحب‌نظر و پایایی آن به روش آلفای کرانباخ (98/0)، پرسش‏نامه نهایی با 40 گویه توزیع شد و داده‌های مربوطه با روش‌های مختلف آمار توصیفی و استنباطی و مدل معادلات ساختاری، مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد موانع مورد بررسی تا حد زیادی (4<X ̅ و 01/0 p <)، بر توسعه کارآفرینی در دانشگاه نقش دارند و ضرورت توجه به الزامات مورد بررسی، زیاد بود (4<X ̅ و 01/0 p <). مدل معادلات ساختاری ترسیم‏شده، از برازش مناسبی برخوردار بود که بیانگر تأثیر موانع موجود بر توسعه کارآفرینی و ضرورت توجه به الزامات موردبررسی بود. https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3630_461e01e8f3522e9250e00a82f5b7ccd4.pdf

دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 03 18 Reflection of Emotional Intelligence in Secondary School Teachers' Organizational Commitment (Case study: Education teachers of district 15 of Tehran) بازتاب هوش هیجانی در تعهد سازمانی دبیران (مطالعه موردی: دبیران آموزش و پرورش منطقه 15 شهر تهران) 87 104 3629 10.48310/tpd.2024.14812.1512 FA محمود صفری مدرس گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران محمدرضا پاشایی گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران محمدحسین صفری دانش‌آموخته دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2023 09 07 This study aimed to investigate the relationship between emotional intelligence and organizational commitment among secondary school teachers in District 15 of Tehran during the 2023-2024 academic year. The research method was applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of implementation. The statistical population of the research included all secondary school teachers in District 15 of Tehran, totaling 1248 individuals (485 men and 763 women). Based on Cochran's formula, 295 participants (115 men and 180 women) were selected based on simple random sampling method. To collect data, the standard questionnaires of Emotional Intelligence (EQ-i) by Shoring (1996) with a reliability of 0.94 and Organizational Commitment (OCQ) by Porter (1980) with a reliability of 0.90 were used. The validity of both questionnaires was also confirmed by several expert professors. For data analysis, two levels of descriptive and inferential statistics were used via SPSS software. In the descriptive level, frequency, percentage, mean, and standard deviation indices were used, and in the inferential level, Pearson's correlation coefficient, one-way ANOVA, and multiple regression were used. The results showed that the mean organizational commitment of teachers was higher than the average of the society, while the mean emotional intelligence of teachers was lower than the average of the society. There was a significant relationship between each of the components of emotional intelligence (self-awareness, self-control, self-motivation, social skills, and social awareness) and organizational commitment. Emotional intelligence, through the four components of self-control, empathy, motivation, and social skills, can predict the organizational commitment of teachers; Therefore, it is recommended that the ground for strengthening all components of emotional intelligence of teachers be provided. هدف از این مطالعه، بررسی بازتاب هوش هیجانی در تعهد سازمانی دبیران آموزش و پرورش منطقه 15 شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دبیران متوسطه اول منطقه 15 تهران، شامل 1248 نفر (485 مرد و 763 زن بود که بر اساس فرمول کوکران 295 نفر (115 مرد و 180 زن) به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسش‏نامه‌های استاندارد هوش هیجانی شرینگ (1996) و با پایایی 94/0 و تعهد سازمانی پورتر (1980) با پایایی 90/0 استفاده شد. هم‏چنین روایی هر دو پرسش‏نامه توسط چند نفر از اساتید صاحب‌نظر مورد تأیید قرار گرفتند. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌های آماری، از دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزار spss استفاده شد که در سطح توصیفی، از شاخص‌های فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی، از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که میانگین تعهد سازمانی دبیران، از میانگین جامعه بیشتر، ولی میانگین هوش هیجانی دبیران، از میانگین جامعه، کمتر است. بین هریک از مؤلفه‌های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودکنترلی، خودانگیزی، مهارت‌های اجتماعی و هوشیاری اجتماعی) و تعهد سازمانی، رابطه معنادار وجود دارد. هوش هیجانی، از طریق چهار مؤلفه خودکنترلی، هم‏دلی، انگیزش و مهارت‌های اجتماعی ‌می‌تواند تعهد سازمانی دبیران را پیش‌بینی کند؛ لذا توصیه می‌شود که زمینه تقویت همه مؤلفه‌های هوش هیجانی دبیران فراهم گردد. https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3629_d2caa9ce6fdc06fa25801048ae762d7b.pdf

دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 02 20 Designing a Personality Model for Teachers Based on Rogers’ Formative Theory طراحی الگوی شخصیتی مختص معلمان بر مبنای نظریه فرم‎دار راجرز 105 123 3631 10.48310/tpd.2024.15423.1574 FA علی اکبر مرتضوی امامی گروه آموزش زیست شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران محمدحسن بازوبندی گروه آموزش علوم تجربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0003-3481-0469 Journal Article 2023 12 24 The purpose of the current research is to design and validate the personality model of teachers based on the formative theory of Rogers. This research is a sequential mixed-methods type, which includes two qualitative and quantitative phases based on the investigation method. The research population in the qualitative section includes university professors according to the entry and exit criteria, and in the quantitative section, all student of Farhangian University of Tehran in 1401. The sample size in the qualitative section was based on the principle of theoretical saturation using the purposeful sampling method (N= 27) and in the quantitative section, according to the Cochran formula, the sample group consisted of 360 students selected based on a multi-stage sampling method. In order to collect data, in the qualitative phase, document analysis and semi-structured interview were used. The method of data analysis in the qualitative phase was open, central and selective coding using MAXQDA software via content analysis approach. In the quantitative phase, confirmatory factor analysis was used using AMOS software. The results showed that<strong> </strong>the personality model for teachers includes three dimensions (harmony, empathy and unconditional positive attention). Finally, the variables and strategies of the model based on Rogers' theory, were determined and the drawn structural equation model had acceptable fit indices, and the supposed factorial structure was approved. هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتباربابی الگوی شخصیتی مختص معلمان، بر مبنای نظریه فرم‎دار راجرز بود. روش این پژوهش از نوع آمیخته متوالی است که شامل دو بخش کیفی به شیوه تحلیل مضمون و کمّی به روش زمینه‎یابی است. جامعه موردمطالعه در بخش کیفی، شامل اساتید دانشگاه طبق ملاک‌های ورود و خروج و در بخش کمّی، کلیه دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان تهران در سال 1401می‌باشد. حجم نمونه در بخش کیفی، طبق اصل اشباع نظری با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند (N:27) و در بخش کمّی طبق فرمول کوکران، گروه هدف ۳60 نفر از دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان با روش نمونه گیری چندمرحله‏ای انتخاب شد. جهت جمع‌آوری یافته‌ها‌‍‌ی پژوهش در بخش کیفی، از روش سندکاوی و مصاحبه‌های نیمه‎ساختاریافته و در بخش کمّی، از پرسش‌نامه محقق‎ساخته استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در بخش کیفی، با شیوه کدگذاری باز، محوری و انتخابی توسط نرم‌افزار MAXqd و با رویکرد تحلیل مضمون صورت گرفت. در بخش کمّی، از تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از نرم‌افزار AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که الگوی شخصیتی مختص معلمان، شامل سه بعد (هم‎خوانی، هم‎دلی و توجه مثبت غیرمشروط) می‌باشد، در نتیجه متغیرها و راهبردهای الگو بر مبنای نظریه راجرز، مشخص شد که الگوی ارائه‎شده، از برازش قابل‌قبول برخوردار بوده و ساختار عاملی مفروض مورد تأیید قرار گرفت. https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3631_88f3f83a1bd49d11ec16e2ac45e41c1e.pdf

دانشگاه فرهنگیان توسعه حرفه ای معلم 2476-5600 8 4 2024 03 18 A Comparison of the Effectiveness of Flipped Teaching Method and Problem-Solving Teaching Method on Sixth-Grade Students’ Mathematical Anxiety مقایسه اثربخشی روش تدریس معکوس و روش تدریس حل مسئله بر اضطراب ریاضی دانش‌آموزان پایه ششم 125 146 3676 10.48310/tpd.2024.15773.1604 FA حسین افلاکی فرد گروه آموزش علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران محمد قلعه نویی . مدیر ابتدایی منطقه درودزن، مرودشت، فارس، ایران Journal Article 2024 02 07 The aim of the current research was to compare the effectiveness of problem-solving teaching method and flipped teaching method on mathematics anxiety among students. The research method was quasi-experimental with a pre-test, post-test design including a control group. The statistical population consisted of all sixth-grade students in Marvdasht city during the academic year 1401-1402. Cluster random sampling was used, where two elementary schools were randomly selected in Marvdasht. Afterward, the mathematics anxiety questionnaire was administered to sixth-grade students in these schools, and those with higher scores were identified as the cluster samples. From these clusters, students were randomly assigned to two experimental groups (25 students each) and a control group (25 students). The measurement instrument was the revised Mathematics Anxiety Scale by Plichta and Parker, with confirmed validity and reliability. Results showed that the problem-solving teaching method significantly reduced mathematics anxiety (p < 0.01), explaining about 23% of the variance in anxiety scores. Similarly, the flipped teaching method also significantly reduced mathematics anxiety (p < 0.01), explaining approximately 47% of the variance in anxiety scores. The adjusted post-test mean score for mathematics anxiety was lower for the flipped teaching method (39.57) compared to the problem-solving method (34.77), indicating that the flipped teaching method was more effective in reducing mathematics anxiety among students. These findings suggest that employing innovative teaching methods such as flipped and problem-solving approaches in mathematics instruction can significantly reduce students' mathematics anxiety and improve their performance. This insight could be valuable guidance for educational policy-makers and managers to improve the teaching and learning process in mathematics education, thereby preventing negative emotions associated with mathematics anxiety. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی روش تدریس حل مسئله و روش تدریس معکوس بر اضطراب ریاضی دانش‌آموزان بود. روش پژوهش نیمه ‎تجربی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی دانش‌آموزان پایه ششم شهر مرودشت در سال تحصیلی 1402- 1401 می‌باشد. برای نمونه ‏گیری، از روش نمونه‌گیری  تصادفی خوشه‌ای تک مرحله ای استفاده شده است؛ بدین صورت که ابتدا دو مدرسه ابتدایی در شهر مرودشت به صورت تصادفی انتخاب شدند. پس از این مرحله، پرسش‌نامه اضطراب ریاضی بر روی دانش‌آموزان پایه ششم این دو مدرسه اجرا شده و افرادی که نمرات بالاتری در این آزمون کسب کرده‌اند، به عنوان نمونه‌های متمرکز (خوشه) شناسایی شدند. سپس از این خوشه،  دانش آموزان به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش (25 نفر) و کنترل (25) قرار داده شدند. ابزار سنجش، مقیاس تجدید نظرشده اضطراب ریاضی پلیک و پارکر بود. روایی و پایایی ابزار نیز مورد تأیید قرار گرفت. نتایج نشان داد که روش تدریس حل مسئله بر اضطراب ریاضی، تأثیر مثبت و معنا‌داری داشته است (0.01 p <) و حدود 23 درصد از واریانس در نمرات اضطراب ریاضی، مربوط به این روش تدریس است. روش تدریس معکوس نیز بر اضطراب ریاضی، تأثیر مثبت و معنا‌داری داشته است (0.01 p <) و حدود ۴۷ درصد از واریانس در نمرات اضطراب ریاضی مربوط به این روش تدریس است. میانگین نمره تعدیل‌شده پس‌آزمون اضطراب ریاضی برای روش تدریس معکوس (39/57) کمتر از روش تدریس حل مسئله (34/77) است؛ بنابراین، روش تدریس معکوس، اثربخشی بیشتری در کاهش اضطراب ریاضی دانش‌آموزان داشته است. با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که به‌کارگیری روش‌های آموزشی نوین نظیر تدریس معکوس و حل مسئله، در فرایند تدریس ریاضی می‌تواند به‏ طور قابل توجهی اضطراب ریاضی دانش‌آموزان را کاهش داده و عملکرد آن‌ها را بهبود بخشد. با توجه به شناخت عمیق‌تر از اضطراب ریاضی و استفاده از روش‌های تدریس مناسب، می‌توان علاوه بر تأثیر مثبت و مؤثر بر توانایی‌های ریاضی و ایجاد محیط یادگیری، از احساسات منفی ناشی از اضطراب ریاضی جلوگیری کرد. این نتایج می‌تواند به‌عنوان راهنمایی مفید برای سیاست‌گذاران و مدیران آموزشی باشد تا در فرایند تدریس و یادگیری ریاضی در مدارس، سبب بهبود چشم‎گیرتری شوند. https://tpdevelopment.cfu.ac.ir/article_3676_50f50ebcd74a16595cbd2921d570c441.pdf